Alles heeft een keerzijde wordt wel eens gezegd!
En al ben ik niet bepaald van absolute woorden als “ alles” die geen ruimte voor nuances laten en waarmee je eigenlijk aan het generaliseren bent- zit er nu hier toch wel een zekere waarheid in.

Zo rustig als het ‘s ochtends is met de lucht van de versgebakken Msemen zo lawaaierig is het ‘s avonds met de geur van de Sisha die opstijgt uit de bar’s beneden. Maar Marokko staatniet voor niets bekend als een land met de grote contrasten. Om maar eens te beginnen met het geïdealiseerde beeld van de toerist versus de realiteit van het dagelijks leven voor een groot deel van de Marokkkanse bevolking.
Want naast de schoonheid van het landschap, de culturele trekpleisters en de bijzondere gastvrijheid bestaan er ook minder gepolijste gebieden, bedelaars, armoede, kleine criminaliteit, agressie en intimidatie.

Ik maak me soms ook schuldig aan die geïdealiseerde werkelijkheid,weet ik.
Door mijn “roze bril” zie ik als bezoeker vooral de schoonheid, de rijke geschiedenis, de unieke locaties en geniet ik van de vrijheid die ik heb om te kunnen reizen…maar kijkend met een andere kleur bril oftewel denkbril kan ik de zaken inmiddels ook aardig relativeren zeker met Rachid aan mijn zij, die als “local” soms een heel andere kijk heeft op Marokko en me dan weer even met mijn beide benen op de grond krijgt.

De huidige opstanden van de jongeren in het land zijn misschien wel het bewijs dat er momenteel veel ontevredenheid en frustratie is over de sociale ongelijkheid, de corruptie en het gebrek aan een goede publieke gezondheidszorg & onderwijs.
Het is de zgn. generatie Z die met name in de grote steden deze week de straat op is gegaan om te protesteren. In eerste instantie in een vreedzame poging maar gezien de heftige emoties en het stevige optreden van de politie loopt het inmiddels aardig uit de hand met brandstichting, vernielingen, gewonden en zelfs twee doden. “De jeugd heeft de toekomst” lijkt hier in het gedrang met de hoge werkeloosheid vooral onder jongeren en het gebrek aan een toekomstperspectief…naast de publiekezorg die ernstig tekort dreigt te schieten en de onbetaalbare privé zorg, vergelijkbaar met de problemen in het onderwijs.

Rachid stuurt me een foto van een man die op straat staat met een bord boven zijn hoofd. “Morocco is not what tourists see”.
Een bewering die het contrast tussen de verschillende beelden nog eensbenadrukt en bevestigd.

Los van de vele beelden in de media van de heftige confrontaties tussen de demonstranten en het gezag is er hier gelukkig weinig merkbaar van.Zit Rachid gewoon in een fietstour met een grote groep ondernemers uit Nederland en pak ik de bus naar de medina om wat zaken te regelen en voor een bezoekje aan de riad…..