Na een eerste dag lekker luieren in het appartement en de wedstrijd Schotland - Marokko, waar Saibari Marokko al in de tweede minuut op voorsprong zet en Marokko er met de winst punten vandoor gaat lonkt het strand, de oceaan en Devil’s Rock. De oude legende van deze duivelse grot ligt nog vers in het geheugen; waar de zeven opeenvolgende magische golven die hier binnenrollen geluk zouden brengen in het huwelijk en vruchtbaarheid.

Maar om er te komen is er eerst een afdaling nodig vanuit het dorp. Gisteren al de mogelijke paden naar beneden ontdekt, het eerste pad met mooie cactussen op de helling maar niet echt goed begaanbaar dus op de weg terug een goed alternatief gezocht en gevonden via een creatieve trap van autobanden en het leuke koffie cafeetje Dar Amazzal met een weids uitzicht over de oceaan. Kom ik vast ook op een avond nog eens terug voor een mooie zonsondergang.

Maar nu dus op weg naar het strand en als we het terras van het café passeren wordt ik onverwacht begroet met een “bagheer” en heb ik voordat ik het weet een zoen van een Marokkaanse vrouw te pakken, die ik automatisch beantwoord, hhh. Marokkaanse gastvrijheid ten top terwijl Rachid me aangenaam maar niet echt verrast aankijkt. De zon begint al aardig op te warmen en met de eerste zweetdruppels staan we even later boven op de rots met een lekker windje.

De kust van Marokko herbergt natuurlijke mosselbanken op de rotsachtige kust met name in de regio Souss-Massa. Langs de Atlantische kust is er en natuurlijke wildgroei van verschilkende soorten mosselen (en ook oesters), die van oudsher door Berbervrouwen op traditionele wijze worden verzameld en gerookt. De in het wild geoogste mosselen staan bekend als 'Wakkad' en worden tevens geoogst door lokale vissersgemeenschappen.
Daarnaast zijn verspreid over het land diverse schelpdierkwekerijen. Tijdens mijn Grand Tour Maroc reed ik eerder naar het Oualidia maar ook Essaouira is een bekende plaats voor oesters en mosselen.Een mooie gelegenheid daarom nu om hier bij eb langs de kust te struinen tussen de rotsblokken met mosselbanken en drooggevallen privé strandjes…tot het tij keert.

Niet zonder uitdaging en het kost me enige moeite om Rachid te overtuigen dat het onbekende deel vanaf de Devil’s Rock richting Aourir (bananabeach) mijn nieuwsgierigheid wekt boven het lange strand langs de boulevard naar Taghzout.Maar als ik vraag of ie in is voor een klein avontuur gaat ie toch mee, hhh om vervolgens te erkennen dat het een prachtig strand met blauwe vissersbootjes is die uiteindelijk overloopt in een rotsachtige zandkust.Onbekend tot hoever we precies kunnen komen en of we gezien het tij op een gegeven moment misschien weer terug moeten, want naar boven klimmen lijkt voorlopig geen optie.

Het wemelt er idd. van de mosselbanken die wonderbaarlijke reliefen achterlaten in de rotsachtige stenen en in de poeltjes tussen de rotsen zwemt er van alles aan kleine visjes en zeediertjes.Het is wel oppassen geblazen waar je je voeten kan neerzetten want in het zand naast de rotsblokken zitten soms diepe kuilen en met het kerende tijd rollen de golven al aardig binnen en is het soms lastig de bodem onder de voeten te zien…en stap ik in een diep gat bij het ontwijken van een rots, verlies mijn evenwicht en val in het ondiepe water….rok nat, tas nat en Rachid die verontrust naar me kijkt als ie het bloed van een dikke schram op mijn been ziet.

Tijd om terug te keren dus en om lekker bij een surfspot met een verse jus van het uitzicht op de rots te genieten…en natuurlijk weer op tijd terug naar het appartement voor de wedstrijd Nederland-Zweden.