De laatste keer dat ik in Riad Orange was in november vorig jaar.
Om met eigen ogen te zien dat de enorme schade die de aardbeving heeft aangericht langzaam maar zeker aan het herstellen is.
Maar vooral ook om Bouchra, Mohamed en Aziz weer te zien. Er werd toen nog druk gewerkt om ook de laatste kamers/suites weer klaar te maken voor de toekomstige gasten maar ik was afgelopen juni te kort in Marrakech dus nu hoog tijd voor weer een bezoekje.

Dus klop ik met de deurklopper op de mooie en bekende houten deur en doet een enigszins verbaasde Aziz open die daarna gelijk een blij verrast gezicht laat zien.Alle bouwresten zijn nu verdwenen en er hangt weer een frisse sfeer in de lucht met het aroma van de geurolie uit de keramieken verdampers onderaan de bananen- en sinaasappelboom in de patio.

Er klinkt gerommel in de keuken maar het is niet Bouchra die ik daar aantref zoals de laatste keer.Het is Kadijsha vertelt Aziz en dan gelijk vraagt of ik zin heb in een kopje thee. Tuurlijk, zeg ik en vraag vervolgens waar Bouchra is…of is ze vrij vandaag? En Mohamed?Mohamed blijkt boodschappen aan het halen en voor wat betreft Bouchra haalt ie zijn schouders op en zegt dat ze er niet is en dat hij het allemaal niet begrijpt.“Wat begrijp je niet?” vraag ik hem voorzichtig want ik weet dat hier veel zaken die onbegrijpelijk, ongewenst of ongepast zijn uit fatsoen niet ter sprake worden gebracht terwijl ik wel graag wil weten wat er aan de hand is met Bouchra, die vorig jaar nog haar moeder verloor aan de gevolgen van kanker.
Mohamed weet meer zegt ie dus je kunt het hem straks vragen.Pff, gelukkig kan ik zo zijn stilzwijgen respecteren, gezellig een kopje thee met hem drinken en er later achter zien te komen waarom Bouchra er niet is.

Maar dan vertelt hij toch het een en ander zij het in wat korte flarden en gebaren o.a. dat ze getrouwd is en onlangs is bevallen van een zoon.Nu er bij hem toch een deurtje opengaat is het mijn beurt om eerst verbaasd en dan uiteindelijk ook blij verrast te reageren…Bouchra, een baby en een man?Ik ben nog geen jaar weggeweest en dan…

Het eerste wat in me opkomt is: Is ze Ok…gezond, gelukkig? Dus ik kan niet wachten tot Mohamed arriveert en maak intussen een rondje door de riad om de familiesuites te bekijken die nu helemaal af en mooi zijn en maak een praatje met één van de Nederlandse gasten die samen met zijn vriendin aan het begin zit van een mooie rondreis.

Even later verschijnt Mohamed en kan in ook hem omhelzen en begroeten in de keuken waar een lekkere tajine voor hem is gemaakt.
Eet je met me mee?, vraagt ie.
Alleen een hapje proeven hoor, zeg ik om zijn gastvrije aanbod niet helemaal af te slaan, want dat hoort hier niet, maar ook om zijn maaltijd niet te halveren.Waarna hij me grotendeels op de hoogte brengt van Bouchra, me gerust stelt en ik haar nieuwe telefoonnummer krijg zodat ik contact met haar kan opnemen.

Wat een onverwacht nieuws, wat een onverwachte en leuke verrassing….hopelijk lukt het me om nog op kraamvisite te gaan!