jewelsoffmorocco.reismee.nl

Hello, Goodbye Marrakesh ...

De koffers zijn al ingecheckt en de douane ben ik voorbij... altijd weer spannend!
Blijf ik binnen de kilo’s. Op de heenweg moest ik flink bijbetalen maar inmiddels is er het een en ander verbruikt en weer aangeschaft dus ra,ra,ra...een weegschaal heb ik hier niet kunnen vinden in de Riad waar ik de twee laatste verblijf.
Voor de zekerheid boek ik nog 5 kg bij en dan maar hopen dat het goed gaat....pfff, gelukkig alles mag mee het ruim in.
De handbagage? geen idee, wordt niet gewogen dus nog even duimen! Nu koffie en wat eten en wachten tot boarding.

De laatste twee dagen gingen snel, het weer was bewolkt met gelukkig ook wat zon dus mijn laatste tour door de stad gemaakt en dan is het toch echt tijd om afscheid te nemen.
Het valt niet mee maar het is ook weer een mooi vooruitzicht om iedereen in Nederland terug te zien ook al zal het best wennen zijn om weer in het Nederlandse ritme te komen. En dan nog het weer natuurlijk....

Nog op zoek naar “dejeuner de Marrakech” voor een lunch op het heerlijke dakterras en een laatste roep van een jongen die 1000 kamelen voor je “kont” biedt. Wat zal het straks saai zijn op straat waar iedereen gewoon zijn ding aan het doen is zonder echt naar elkaar om te kijken, haha maar ook wel weer rustig. Je voelt je hier net zo’n BN’er met al het groeten, vragen en meelopen van de mensen om je heen.

Maar ik vertrek, al is het met een traan, ook met een lach op mijn gezicht want ik heb een fantastische tijd achter de rug.
Veel kennis en ervaring opgedaan van dit mooie land en bovendien neem ik hele mooie herinneringen mee die niemand me meer afpakt...dankjewel Marokko voor je gastvrijheid en je gevoel van veiligheid.
Ook al was het best afwachten hoe het allemaal zou gaan. Toen een Marokkaanse Nederlander me hier vroeg wat ik in Marokko ging doen en ik hem vertelde dat ik alleen het land doortrok zei hij... zo dat is dapper!
Ik vroeg hem of hij dacht dat het risicovol was... ach nee zei hij als je weet wat je doet en weet wat je niet moet doen.
En dat is inderdaad waar het hele avontuur hier om draait..
Waar pas ik me aan en waar kan ik gewoon doen wat ik altijd doe.
Het is nog steeds niet eenvoudig maar ik ben aardig op weg...

Goodbye Marrakesh...goodbye Marokko!

Het is tijd om naar de gate te gaan..
om te boarden...op weg naar Amsterdam!



Final destination...


Vandaag vroeg uit de veren...want er moet nog het een en ander gepakt en gedaan worden... de bus naar Marrakech vertrekt om 11.30 uur en die wacht niet. Ik heb mijn kaartje eergisteren alvast gekocht dus een plekje veilig gesteld.
Het weer is prima vandaag, zonnig en niet teveel wind dus ontbijt ik, wat vroeger dan gewoonlijk, gewoon lekker op het terras.
Voor het ontbijt maak ik meestal op mijn kamer een kopje “gewone” of “Engelse" thee en dan een Nos Nos (half koffie/half melk) of cappuccino bij het ontbijt maar... vandaag begint de dag zonder stroom dus geen thee... en geen warme douche.
Nou ja gelukkig heb ik gisteravond uitgebreid gedoucht en haren gewassen dus jammer maar helaas.
Meestal is het maar van korte duur.
Als ik beneden bij de receptie kom en vertel dat er geen stroom is en of ik dan straks wel met de pin kan afrekenen wordt er verbaasd gekeken...gelukkig blijkt er beneden wel stroom te zijn en zit het probleem enkel in een schakelaar in de meterkast.
Dus rustig ontbijten en om 10.30 sta ik met al mijn bagage beneden om af te rekenen.
Maar dan doet de pas het niet, dus nog een keer proberen....andere pas dan maar...ook niet.
Pff, maar een minuutje (marokkaans minuutje) lopen naar de bank om geld te pinnen dus snel die kant op... maar ook daar na herhaaldelijke pogingen...rien!
De bankmedewerker laat me aan de achterkant van de pinautomaat zien dat er geen geldige transacties zijn geweest om me gerust te stellen. Andere bank zit een paar honderd meter verder... dus ik spring gauw bij een koets in als de man op de bok zegt dat hij mij wel mee wil nemen. De Marokkaanse vrouw naast me stelt me gerust dat er wel twee banken zijn verderop. Maar ook hier weigeren alle passen op eentje na...he he gelukkig.
Maar dan moet ik als een haas terug naar het hotel dus hou ik een taxi aan die me terugbrengt. Ik vraag de chauffeur of hij even wil wachten zodat ik kan betalen en mijn bagage kan ophalen...11.05 uur zit ik weer in de taxi. Op het busstation aangekomen heb ik nog net tijd om kaartjes voor mijn bagage te kopen en de koffers te labelen voordat ze het bagageluik in verdwijnen...maar ik zit en de bus vertrekt..op tijd! En ik ben gelijk opgewarmd...pff! Tijdens de reis maar even bijkomen.

Om 14.45 uur sta ik op het station in Marrakech, het was een prima reis al had ik bijna nog de bus gemist na de tussenstop die er wordt gemaakt. Gelukkig was daar iemand die net op tijd vroeg of ik niet met de bus mee hoefde...ik was door alle commotie waarschijnlijk toch even de kluts kwijt, haha!
Maar hoe dan ook inmiddels zit ik veilig en wel in de Riad in Marrakesh en heb ik eind van de middag maar even een terrasje gepakt in de Medina. Op het dak bij "Terracce des Epices”. Een heerlijke plek die je zeker even moet bezoeken als je in Marrakesh bent.
Met een wijntje en een "Couscous Vegetarian" ben je je zorgen dan zo weer vergeten en bovendien, het is vrijdag...couscousdag in Marokko!

Hiermee is de laatste bestemming in Marokko bereikt, althans voor deze reis!
Ik zal de laatste twee dagen toch echt afscheid moeten nemen...en dat zal niet gemakkelijk worden vrees ik!

Klein Marokko....

Inmiddels heb ik er alweer een dikke week opzitten hier in Essaouira en heb ik heel wat van de kronlkelstraatjes van de medina gezien. Het verkennen van een medina is steeds weer opnieuw een nieuwe uitdaging.
Gewapend met een plattegrond op zoek naar de leukste bezienswaardigheden en winkeltjes, de lekkerste restaurants en de mooiste (dak)terrassen en bijzondere plekken.
Dat wat je zoekt en op de plattegrond staat is soms lastig te vinden maar je vindt onderweg van alles wat vaak weer niet op de kaart staat...zo blijft het altijd weer een avontuur vol verrassingen.
Maar er zitten veel leuke restaurants, van een hippe hamburgertent (Mactoob) tot de kleurrijke Salut Maroc in Riad stijl. Letterlijk te kust en te keur.....
Je loopt wat af zo rondwandelend...al moet ik wel bekennen dat ik ook wel eens een koets heb genomen of een taxi als mijn benen of het weer even niet mee werkten. Voor 10 Dirham kun je, die dan weer even ontzien of ontsnappen aan een regenbui. Een fiets huren is misschien zo gek nog niet de volgende keer al zie je die hier niet veel.

Mijn eerste indruk blijkt aardig te kloppen.
Het middeleeuwse Mogador (hedendaagse Essaouira) waarvan de medina ook op de Unesco Werelderfgoedlijst staat is een perfecte mix van comfortabel relaxen in een historische setting met een mild zeeklimaat. In de winter, nu dus, blijft het nog zo’n 15/16 graden. In de zomer schommelt het tussen de 22 en 25 graden. Prima dus. Een verschil met Marrakesh waar het in de zomer echt heel heet kan worden. Ondanks dat het een toeristische trekpleister is valt de drukte in het algemeen eigenlijk best mee.
Er zijn veel toeristen die Essaouira als dagtour doen waardoor het vooral in de middag behoorlijk druk kan zijn. Maar ’s ochtends is het heerlijk rustig en ook ’s avonds keert de rust weer terug.
Het jaarlijkse "Gnaoua Festival "(muziek, kunst en cultureel) in juni is een populair en druk bezocht evenement in het havenstadje.

In de medina met vestingwerken zijn filmopnames gemaakt van de (ook mijn) favoriete serie Game of Thrones dus dat geeft het misschien nog wel een extra dimensie.
De Skala’s zijn het decor geweest van Astapor, de stad waar Daenerys Targaryen haar slavenleger ontmoette maar ook Ksar Ait Ben Haddou, de middeleeuwse stad is een locatie waar Daenerys met haar draken is geweest. Er is dan ook voor de liefhebbers een heuse Game of Thrones tour door Morocco.
Deze versterkte stad met een Berber bouwstijl die ook de Unesco lijst staat is filmlocatie voor meerdere films geweest zoals "Jewel of the Nile" en “Gladiator"
Ik ben hier tijdens mijn eerste reis naar Marokko geweest en is zeker de moeite waard ook voor de niet GOT fans!

Tja en dan is er nog het strand “Tagharte” met de mooi gerenoveerde boulevard Mohammed V met een uitstraling vergelijkbaar als Agadir, alleen nog niet volgebouwd met High Rise hotels en horeca.
Ook hier wordt volop gekite, gesurfd.
En aan het eind van het strand staan de paarden en kamelen voor een ritje bij de zandduin wat weer een woestijnsfeer geeft. Inclusief een paar leuke strandtenten waar het heerlijk vertoeven is (Beach & Friends, Les Planches, Ocean Vagabond)
Samen met de levendige vissershaven en een kleine ville nouvelle, waar een mooie grote Carrefour zit, maakt dit het plaatje aardig compleet.
Tel daar de relatief schone omgeving en het kunstkarakter bij op dan is het niet moeilijk om te verklaren waarom dit zo’n toeristische trekpleister is.
Het is een mooie mix van Marokko......op loopafstand!

Dat Marokko ook voor campers mooie mogelijkheden biedt weet ik sinds gisteravond.
Voor 30 Dirham sta je hier bijna aan het strand en lopen de kamelen rond je camper.
Ik was gezellig op bezoek bij goede bekenden uit Nederland die met een camper een aantal maanden rondreizen . Als ik die verhalen zo hoor zou ik bijna overwegen ook een campertour te maken.
Maar aangezien ik niet echt een camperfan ben staat een road tour met een 4-wheeldrive nu wel hoog op de verlanglijst. Slapen kun je hier overal wel ergens blijkt, in een hotel op een camping of onder de sterren......
Alleen nog een goede en leuke Marokkaanse gids mee...



 

Terug naar Essaouira...

Essaouira, het compacte en relaxte kuststadje aan de Atlantische Oceaan.
Ik was er in het begin van mijn reis met een dagexcursie die zoals ik toen al zei veel te kort was voor dit charmante vissersplaatsje.
Dus na het hectische Marrakesh, wat met de kerstdagen en jaarwisseling erg leuk was en ik heerlijk even met een paar lieve mensen uit Heerenveen een wijntje kon drinken en (in het Nederlands) kon bijpraten, is het ook lekker om de rust weer op te zoeken.
Het einde van deze reis nadert en het is tijd om de balans op te maken en nog eens wat dieper in deze "last but not least” toeristische trekpleister van Marokko te duiken.
Want het lijkt erop dat deze plek (in ieder geval voor mii) een gulden middenweg is van alle aspecten die dit land zo aantrekkelijk maken. Een eerste indruk waar ik graag nog wat nieuwe aan toe wil voegen, dus...

Stap ik maandag 01 januari met al mijn bagage op de Supratourbus naar Mogador (het hedendaagse Essaouira). Ik heb mijn kaartje (80 Dirham) al een dag eerder gekocht dus heb ik een mooi plekje helemaal vooraan in de bus met een buurman uit IJsland. Het instappen verloopt wat hectisch. Sommige passagiers weten (nog) niet dat ze een kaartje met stoelnummer kopen en dat er voor de bagage aparte kaartjes moeten worden gekocht bij een ander loket. En een passagier is haar kaartje kwijt maar....desondanks vertrekken we keurig op tijd! Met een tussenstop van 20 minuten sta ik zo’n 3 uur later aan de rand van de medina waar de petit-taxi’s al staan te wachten om de passagiers naar hun accomodaties te rijden.

Ik heb een klein hotel gevonden “Borj Mogador” dichtbij de zuidkant van het strand en de Boulevard.
Het strand waar veel activiteit blijkt te zijn: kitesurfing, golfsurfing, camel- and horseriding, trikes, honden/katten en verkopers. Met een aantal surfclubs en leuke strandtenten een gezellige en relaxte sfeer. Voor de medina moet ik een klein half uurtje lopen maar dat voorziet me gelijk in mijn dagelijkse beweging. Het kan via de weg, de boulevard of het strand ... prima dus.
En op 10 minuten lopen ben ik bij een grote Carrefour waar alles te koop is.

Gisteravond eerst naar het strand... om weer helemaal blij te worden van de mooie zonsondergang en de golven van de oceaan.
Vandaag naar de medina om daar op zoek te gaan naar de leukste, lekkerste en mooiste dingen en plekjes.
Naast de talloze kleding-, souvenirwinkeltjes, galeries en eettentjes heeft de medina ook mooie vestingwerken. Het Noordelijke deel ervan zijn ze momenteel aan het renoveren. Aan deze kant heb je van de "Sqala de Ville" met de kanonnen een prachtig uitzicht over de rotsen en het bruisende water.
Aan de zuidkant krijg je ook een mooi uitzicht over de "Porte de La Marine” en de haven waar liefhebbers verse vis kunnen kopen of eten bij een van de vele visstalletjes. Van Oesters, kreeft, garnalen tot de meest uiteenlopende vissoorten.
Centraal ligt het "Place Moulay Hassan", vlak bij de haven met winkeltjes en horeca.
Ik zoek daar het dakterras van het befaamde "Taros Restaurant" op, zonnig, winderig en rommelig en in het typische wit/blauwe mediteranese sfeertje wat dit stadje uitademt en bovendien een mooi uitzicht over de zuidkant van de vesting en de haven vanaf de verschillende terrasjes. Ik drink er een biertje en wil mijn telefoon even opladen dus dat kan hier ook even...in de keuken want de stopcontacten op het terras hangen er niet bepaald deugdelijk bij.
Ook dat is Marokko...lang niet alles werkt hier naar behoren.
Vooral op het gebied van de elektriciteit en het hang- en sluitwerk (haha).
Via de boetiekjes en galeries langs de muur van de medina loop ik via de de Sqala en de soek van de houtsnijders (waar de stad beroemd om is) de medina weer in voor een een heerlijke plak vruchtencake bij Patisserie Chez Driss, niet over te slaan natuurlijk!
Daarna ga ik op zoek naar Galerie Damgaard, opgericht door de Deense Frederick Damgaard en de eerste hier in Essaouira waar inmiddels een bloeiende kunstenaars gemeenschap is gevestigd. Nu exposeren er allemaal plaatselijke kunstenaars. Maar zeker een kijkje waard.  Niet gevonden...dus (over)morgen maar.

Als ik terugkom op het plein probeert de jongen van de vistent me over te halen om vis bij/met hem te komen eten. Ik zeg dat ik niet zo’n visliefhebber ben. Ik heb het ook nog niet aangedurfd om de vis die daar buiten ligt te bestellen en op te eten. Dit wordt door veel toeristen wel gedaan maar lokt mij niet echt.
Ok, als ik geen vis met hem wil eten dan wil ik misschien wel sex met hem!!!
Tuurlijk joh...gewoon om vragen. Ik lach vriendelijk naar hem en zeg no, thanks.
Hij begrijpt het niet helemaal geloof ik...hij zegt dat ik een mooie vrouw ben dan is het toch niet raar dat je zoiets wilt en dus vraagt (pfff...maar ik kan er ook wel om lachen)
Ook al blijft het me verbazen deze directe en duidelijke verzoeken en opmerkingen die vaak plotseling om de hoek komen kijken maar ik raak er aan gewend. Dus voor wie ook naar Marokko komt...bereid je dan alvast voor. Hier wordt vaak gezegd wat men denkt/wil. Een soort openheid die soms flatteus maar ook gênant kan zijn. Zijn we in Nederland niet echt gewend ...

Ik wandel over het strand weer terug naar mijn hotel en eet een “Calzone” bij zonsondergang bij beachclub Ocean Vagebond. Een heerlijk plek om de dag af te sluiten en de kamelen in karavaan weer naar huis te zien vertrekken. Dit geeft zoveel rust. Wat is het toch een bijzonder verrassend en mooi land!

En morgen weer een dag...lucky me!








Het Marrakesh van Yves Saint Laurent, Jaques Majorelle en Bert Flint

Een Franse modeontwerper, een Franse kunstenaar en een Nederlandse archeoloog.
Alle drie vonden ze hun plek in hun geliefde “rode stad”.

Majorelle (1886-1962) legde er in 1924 de naar hem vernoemde prachtige botanisch tuin “Jardin Majorelle” aan.
Voor hemzelf als rustplaats waar hij zich kon concentreren op zijn werk.
In 1947 stelde hij de tuin open voor het publiek maar na zijn dood raakte de tuin verwaarloosd.

 In 1980 herstelden modekoning Yves Saint Laurent (1936-2008) en zijn partner, de filantroop Piere Berge de tuin in haar oude glorie.
In de tuin staan veel bijzonder planten uit alle continenten en leven diverse vogelsoorten.
Ze hielden de tuin open voor publiek en verbouwden de villa van Majorelle tot hun winterverblijf.
Na zijn dood is zijn as verstrooid over de rozentuin en in de tuin vind je een gedenksteen en
een aparte kamer met tekeningen van zijn ontwerpen.
Echter sinds oktober dit jaar is er een nieuwe bezienswaardigheid bijgekomen.
Het musee Yves Saint Laurent.
Het ligt vlak achter de Majorelle tuin en wordt alom geprezen dus reden voor een bezoekje.

Het is druk als ik op Avenue Yacoub El Mansour in Gueliz aankom. Bij zowel de tuin als het museum staat een lange rij voor de kassa.
Je kan een combikaartje kopen voor de tuin, het berbermuseum en het YSL museum voor 180 Dirham.
Ik koop alleen een kaartje voor 100 Dirham voor de laatste (wat best veel is als toegangsprijs in Marokko)
Maar ja grote naam, grote prijs denk ik dan maar.
Het is een mooi en strak museum, bestaande uit 3 zalen. De Salle Yves Saint Laurent, een strakke zwarte zaal waarin (met de juiste belichting) een flink aantal van zijn creaties zijn te bewonderen. Er zitten werkelijk prachtige exemplaren bij.
Stijlvol en vrouwelijk. Van extravagant tot soms ook heel draagbaar. Zijn klasse zit vooral in de manier waarop hij de vrouwelijke vormen tot zijn recht laat komen in zijn soms zelfs mannelijke ontwerpen. Heel knap...
Dat de kleuren van Marokko hem hebben geïnspireerd is ook duidelijk te zien aan de mooie stoffen die hij heeft gebruikt.
Helaas mogen er geen foto’s worden gemaakt.
In het auditotium Peirre Berge is een documentaire te zien. En er is een zaal voor tijdelijke expositie waar nu het werk van Majorelle  in een strak kobaltblauwe (Majorelleblauwe) zaal tentoon wordt gesteld. Extra reden om mijn bezoekje juist nu te doen.
Er is nog een kleine fotogalerie, een bibliotheek waar je boeken, kaarten en posters kunt kopen en een cafe “Le studio” waar ik in de tuin even neerstrijk voor een lekker kopje “Arabian Dream” thee.
Dit moderne museum is een totaal andere beleving dan authentieke Marokkaanse musea maar ook daarom zeker een bezoekje waard.

Een dag eerder was ik in Maison Tiskiwin, het huis en tevens museum van Bert Flint uit Winschoten.
Een man die een enorme hoeveelheid gebruiksvoorwerpen heeft verzameld tijdens zijn ontdekkingsreizen in Noord- en West Afrika.
Daar ademt de sfeer van Marokko in de authentieke Riad midden in de medina en wandel je door de vele kamers rond de patio.
Ik vind het museum op mijn wandeling door de Medina zuid en als ik binnenkom krijg ik te horen dat de eigenaar momenteel even ligt te rusten.
86 jaar is hij inmiddels maar zijn collectie is gelukkig al veilig gesteld en wordt overgedragen aan de Universiteit als hij komt te overlijden. Ik wist niet wat me te wachten stond maar nu eenmaal binnen ben ik behoorlijk onder de indruk van alle zaken die deze man van zijn reizen heeft meegenomen. Een flink stuk berber-erfgoed heeft hij hier verzameld.
Hij woont al ruim 45 jaar in Marrakesh waar hij als student Spaans en zijn liefde voor Andalusie uiteindelijk terecht is gekomen.
Er komt binnenkort een boek van hem uit in samenwerking met de universiteit en het musee Yves Saint Laurent  en de Majorelle foundation. Een verslag van zijn reizen maar ook het verhaal van bewoners van de sahara die wegtrokken, de bergen in en naar andere landen. Hiermee probeert hij aan te tonen dat zij uit dezelfde wieg komen wat ook zou verklaren waarom de Touaregs(woestijnbewoners) dezelfde “berber” taal spreken als de bergbewoners.
Bevolkingsgroepen die als twee verschillende stammelingen hier worden gezien.
Een boek dat dus nog wel eens flink wat stof kan doen opwaaien... ik ben benieuwd!
Een toegangskaartje voor Maison Tiskiwin kost 20 Dirham.
OK! Minder grote naam, minder grote prijs....

Paleizen en de Joodse wijk...

Het zuidelijke deel van de Medina...

Hier vind je een rijk stukje historie van Marrakesh vanaf de 11e eeuw.
Als epicentrum van de handel, religie en cultuur kwamen er veel sultans naar de stad en de sporen hiervan zijn nog steeds zichtbaar.

Er zijn in dit deel van de stad een aantal paleizen en graftombes.
Allereerst het Royal Palace (Dar el-Makhzen) waar de huidige koning Mohammed VI zo nu en dan verblijft.
Als hij er is dan hangt overal de vlag uit in de stad. Niet te bezichtigen voor het publiek, sterker nog je mag ook geen foto’s van de buitenkant maken, blijkt als ik een poging doe. Ik wordt hier vriendelijk op geattendeerd door twee politieagenten.
Dan de ruines van het paleis El Badi (het voormalige koninklijke paleis) en het paleis Bahia (paleis van het mooie), deze zijn wel te bezichtigen. Deze laatste werd gebouwd voor Bou Ahmed ibn Moussa, een belangrijke vizier van de stad met zijn vier vrouwen, tientallen concubines en vele, vele kinderen!!!
Ik heb ze alle twee reeds bij mijn eerste bezoek aan Marrakech samen met dochter Alexanne bekeken dus sla ik een bezoekje nu over.
De Saadische graftombes heb ik in juli, dit jaar, bezocht.
Als monumentale highligts zijn ze alle drie een bezoekje waard voor wie in de  pracht en praal en/of vergane glorie van de heersers en de rijken geïnteresseerd is.

Deze keer bezoek ik het Dar Si Said -paleis, waar het museum van de Marokkaanse kunst is gehuisvest volgens de reisgidsen. Echter als ik er kom tref ik wel een prachtig gebouw aan maar geen spoor van enige kunstcollectie. Verhuisd misschien of uitgeleend, wie zal het zeggen!
Maar de architectuur alleen al is wel een kijkje waard.
Voor wie beide wil is er het Dar Menebhi paleis waar het museum van Marrakech gevestigd is.
Hier was ik begin december jl.

Via de Bab Agnou verlaat ik de medina om even van het uitzicht op het Atlasgebergte te genieten.
Jammer dat het niet helemaal helder is anders had je hier inderdaad een prachtig uitzicht.
De naastgelegen begraafplaats mag ik ik niet op omdat ik geen moslim ben, zegt de bewaker.
Hmm, nog niet eerder gehoord.
Ik geef de vrouwen die voor de poort zitten en de katten voeren 20 dirham....pour les chats...merci beaucoup madam!
Ik wandel vervolgens buiten de muur naar de eerstvolgende poort die me bij het koninklijk paleis brengt.
Het is een flinke wandeling en het is daarna zoeken om mijn weg terug naar de Mellah (Joodse wijk) te vinden.
Maar ik wordt door een jongen van de parkeerplaats via een doorgang naar de wijk geleid....nou ja bijna dan.
Hij wijst me de weg door de smalle straten en we komen zo nu en dan een paar bekenden van hem tegen.
Als er twee jongens op een scooter aankomen, die hij schijnbaar ook kent, ontstaat er een woordenwisseling in het Arabisch en wordt hij vervolgens in zijn kraag gepakt en tussen de twee op de scooter gezet en meegenomen...weg gids!!! Nou ja! Maar ik denk dat ik het wel begrijp ...sociale controle...dus het laatste stuk dan maar alleen verder... ik was aardig op weg.

De Joodse wijk, ooit de grootste van het land, is een nog authentieke en mooie wijk met veel winkeltjes en markten.
Door het vertrek van vele joden terug naar Israel is er slechts nog 1 synagoge over.
Aan het naastgelegen Place des Ferblantiers kun je gezellig lunchen.
Hier zitten ook Brassserie "Le Tanjia", genaamd naar de vrouwelijke variant van de Tajine ( aardewerken kruik) en hotspot “Kosybar" waar je beide lekker kan eten en loungen op het dakterras.
Ik loop terug via de Kasbah waar ik bij Nid Cigogne op het dakterras een drankje bestel en een prachtig uitzicht bij zonsondergang... met twee liefelijke ooievaars op het nest recht tegenover mij.
Ooievaars(nesten) die je ook bij de ruïnes van het Badi paleis tegenkomt... wat een levendig schouwspel oplevert in een omgeving van lang vervlogen tijden...
 


Kerst in Marrakesh...

In het lifestyle blad Plus Online staat Marrakesh op nummer 1 van de top 5 in landen/steden waar je heen moet als je geen zin hebt in kerst, kerstmannen, kerstlampjes en versierde bomen. Reden: Marokko is een islamitisch land waar kerst geen rol speelt volgens de reisredacteur van het blad.
Nou ik ga dit toch een klein beetje nuanceren na mijn eerste kerstervaring hier in Marrakech.
Het zijn hier wel geen nationale feestdagen en het gewone leven gaat hier dan ook gewoon door maar de commercie slaat deze kans in ieder geval niet helemaal over en in de winkels, met name in de ville nouvelle, de restaurants en soms ook in de souks van de medina zijn de kerstdecoraties zichtbaar aanwezig.
Maar er zijn ook steeds meer gezinnen die kerstmis vieren, een kerstboom kopen en hun huizen versieren.
Vooral voor gezinnen met kinderen is het gewoon een feestelijk gebeuren zonder de kerstgedachte die er vanuit de religie achter zit.
Als moslim hoor je misschien geen kerst te vieren en wordt dit door veel Marokkanen dan ook niet gedaan of geaccepteerd van andere Marokkanen die dit wel doen. Maar door de mix van culturen die in relaties, families en vriendenkringen is ontstaan is het religieuze aspect soms lastig te combineren met het sociale aspect
En gezien deze laatste ook hoog in het vaandel staat hier in Marokko kan ik me voorstellen dat het voor menige Marokkaan een dilemma is wat wel en wat niet te doen.

Daarnaast zijn er ook veel christenen in het land als je kijkt naar het aantal kerken en het aantal kerkdiensten wat er wordt gehouden. Dat kerstmis hier helemaal geen rol speelt is dus wel wat erg kort door de bocht volgens mij.

Maar “kerst”  is vooral zichtbaar in de grote steden dus wil je ontwijken, geen enkel probleem in dit grote land!
Voor wie toch een beetje kerstsfeer zoekt tijdens de kerstdagen kan lekker gaan shoppen in de versierde shopping malls en een uitgebreid kerstdiner reserveren in een van de mooie, goede en betaalbare restaurants hier.
Het kerstdiner is dan niet een diner in een " stille en heilige nacht" maar een diner van “1001 nachten"

Dus zo gezegd gezegd, zo gedaan en ik ben op eerste kerstdag lekker gaan shoppen ( en ook gewoon met een broek naar de stomerij gegaan) en, weliswaar zonder te reserveren, lekker gegeten met veel kaarsen bij Marrakshi met een prachtig uitzicht over de met 1001 lampjes verlichtte Place Djeema El Ftn.
Uiteindelijk is kerst toch ook een lichtfeest...en het licht wordt gevierd in alle religies.

Jardins Menara...

Buiten de bebouwde kom ligt het oudste groengebied van Marrakech.
Aangelegd in de 12e eeuw door de Almohaden(Berberse moslimdynastie).
Het bestaat uit veel hectare olijvenbos, boomgaarden en kronkelpaden rond een groot kunstmatig meer.
Het stenen reservoir wat er op zich heel eenvoudig uitziet is een middeleeuws technisch hoogstandje.
Het is bovengronds en wordt gevoed door een ondergronds aquaduct dat over een lengte van 30 km water uit het Atlasgebergte aanvoert. Het kalme wateroppervlakte heeft een heerlijke rustige uitstraling maar huisvest ook een enorme school karpers.
Door het ondergrondse irrigatienetwerk zijn de bomen het hele jaar door groen.
Een mooie plek die niet alleen picknickers, verliefde stellen en liefhebbers van rust lokt maar ook praktisch bedoeld voor inkomsten en groenten voor de stadsbewoners.

Ik laat me er af zetten door een petit-taxi en wandel via de brede laan richting de vijver.
Wat een rust hier... zo dicht bij deze hectische stad, heerlijk.
Bij een stalletje haal ik een paar broodjes om de enorme karpers te voeren en die komen met een flink aantal boven spartelen om een stukje te bemachtigen.
Aan de overkant zoek ik een lekker plekje op in de zon met een boek maar mijn rust wordt al gauw verstoord door een kat die op mijn schoot komt zitten om te kijken of ik ook nog wat interessants in mijn tas heb.
Ik kijk uit op het mooie oude “pavillon” aan de andere kant van de vijver en om me heen verzamelen zich allemaal groepjes jongelui met muziekinstrumenten.
Er volgen Afrikaanse klanken die weer een ander soort rust teweeg brengen.

Dit is een heel andere plek dan de Jardin Majorelle, een botanische tuin en vooral in trek bij toeristen.
Hier vind je tussen de boomgaarden veel lokale bewoners die met stoeltjes en kleden hun vrije tijd invullen.
De toegang tot de tuin is gratis, alleen voor het bezoeken van het Pavillon moet ik 10 Dirham (€ 1) entree betalen. Op de terugweg geef ik de twee oudere mannen, die langs het pad zitten een paar Dirham voor hun muzikale omlijsting en zoek ik een stoeltje onder de olijfbomen op met een vers geperste jus d’orange voor 10 Dirham.

Ik besluit om de weg naar het appartement terug te lopen, een aardige wandeling maar onderweg zijn er nog wel een aantal leuke stops heb ik gezien (op de heenweg)
Een ervan is de Menara Mall, een modern shopping centre waar de kerstsfeer aardig aanwezig is en met in het midden een mooie waterval waar pinguïns vanaf lijken te vliegen.
Drie verdiepingen met luxe winkels en op de bovenste verdieping een kids speelparadijs met grote TV(voetbal) schermen voor de papa’s!
Mooi en leuk om te zien maar zo anders dan de oude Medina.
Een duidelijk contrast tussen het oude en nieuwe Marrakesh!
Ik hou het hier bij een paar boodschappen bij de Carrefour...